Szanowny użytkowniku! Informujemy, iż korzystając z Parafialnego Portalu Informacyjnego, wyrażasz zgodę na przechowywanie w Twoim urządzeniu końcowym plików cookies lub stosowanie innych podobnych technologii. Jeżeli nie zmienisz ustawień Twojej przeglądarki, cookies będą zapisywane w pamięci Twojego urządzenia.

Szczegółowe informacje o przysługujących Ci uprawnieniach dotyczących przetwarzania danych znajdziesz w Polityce prywatności Portalu.

Wyszukiwarka

Wizyty na stronie

Dzisiaj 158

Wszystkich 127415

Rok Liturgiczny

ROK LITURGICZNY 2018

Różaniec Święty

Podstawowe prawa

Za osoby, które narażają swoje życie, walcząc o podstawowe prawa w dyktaturach, w reżimach autorytarnych, a nawet w przeżywająych kryzys demokracjach

V Synod Diecezji

V-Synod-Diecezji-Tarnowskiej

ROZWAŻANIA ADWENTOWE 2020.12.16

ŚRODA III TYGODNIA ADWENTU

16.12.2020

 

„Czy Ty jesteś Tym, który ma przyjść, czy też innego mamy oczekiwać?”. /Łk 7, 18b-23/

 

jan chrzcicielEwangelia przedstawiła nam dzisiaj osobę Jana Chrzciciela, adwentowego proroka, jako człowieka mającego wątpliwości odnośnie do osoby Jezusa. Te wątpliwości zrodziły się zapewne z faktu, że obraz oczekiwanego Mesjasza, który prezentował Jezus, odbiegał od wyobrażeń panujących powszechnie w Izraelu. Wątpienie jest ludzką rzeczą.

 

Stąd pytanie Jana Chrzciciela postawione Jezusowi za pośrednictwem uczniów: czy Ty jesteś tym oczekiwanym mesjaszem?, jest właściwie pytaniem każdego człowieka: czy rzeczywiście jest On posłany od Boga, czy mogę Mu zaufać i zawierzyć swoje bezcenne życie? Czy też mam szukać innego idola, który stanie się bożyszczem moich dni? Jezus nie daje im odpowiedzi wprost, bo nie chce jej narzucać; sugeruje jedynie, by się zastanowili nad tym, co widzą i słyszą: niewidomi odzyskują wzrok, głusi słyszą, chromi chodzą, umarli zmartwychwstają. On pragnie, byśmy sami wyciągnęli wnioski, korzystając z daru rozumu, który każdy z nas posiada: patrząc na swoje dotychczasowe życie, na życie swojej rodziny, swoich bliskich i znajomych.  

 

Czy dostrzegam zbawcze działanie Jezusa w naszej codzienności? On tylko dodaje: „szczęśliwy jest ten, kto we mnie nie zwątpi”. Adwent to czas, byśmy zaprosili Jezusa do swojego życia, a zwłaszcza w te miejsca, w których lęk i niewiara krępują mnie najbardziej.

ROZWAŻANIA ADWENTOWE 2020.12.15

WTOREK III TYGODNIA ADWENTU

15.12.2020

 

„Dziecko, idź i pracuj dzisiaj w winnicy”. (Mt 21, 28-32)

 

1291225626W dzisiejszej Ewangelii Chrystus posługuje się przykładem. Ojciec dwóch synów ma dla nich zadanie. Chodzi o pracę w winnicy. Pierwszy obiecał natychmiast wypełnić polecenie ojca, ale skończyło się jedynie na obietnicy. Drugi, najpierw odmówił, ale zreflektował się i do winnicy poszedł. Dokładnie tak dzieje się w życiu religijnym. Z faryzeuszami jest jak z pierwszym synem. Dużo pięknych słów o Bogu, o moralności i o przykazaniach, ale wszystko tylko w teorii, w sferze pobożnych życzeń. Duchowi przywódcy Izraela mnożyli zakazy i nakazy religijne, ale sami specjalnie się nimi nie przejmowali. One miały być jedynie dla ludu, który nie zna Prawa.

 

Jezusowe słowa dotyczą także nas. Gorszymy się postawą innych, stawiamy im wymagania ponad miarę natomiast sami nie zawsze żyjemy zgodnie z ewangelicznymi zasadami. Nie może bowiem ujść naszej uwagi, że wielu ludzi, którzy przez swoją jedynie powierzchowną religijność bardziej oszukuje samych siebie niż Boga. Są też inni, zwykle stojący z dala od Boga, niemniej sporadycznie i na krótki czas troszczący się o to, by uporządkować swoje sprawy z Panem Bogiem. Tak interpretowana przypowieść nikogo nie uspokaja. Nikogo dzisiaj nie dziwi fakt, że w Ewangeliach celnicy i nierządnice są umieszczani na pierwszych miejscach w królestwie Bożym. Za czasów Jezusa w Palestynie takie stwierdzenie brzmiało rewolucyjnie. Uważano bowiem, że osób tych nie da się duchowo odzyskać. Dla Jezusa natomiast nikt nie jest bezpowrotnie duchowo zatracony. Zbawienie dostępne jest dla wszystkich. Warunek jest jeden: trzeba się nawrócić, to znaczy zmienić życie. 

 

Adwent przypomina nam przede wszystkim o konieczności rozliczenia się z całego swojego życia przed Bogiem. Bardziej więc niż do świąt Bożego Narodzenia, powinniśmy przygotować się do ostatecznego przyjścia Chrystusa na ziemię. Adwent, który przeżywamy, jest tego przypomnieniem. Zbliża się dzień, w którym Syn Człowieczy powróci, aby nas osądzić. Zbliża się dzień naszego spotkania z Synem Bożym na progu wieczności. Obyśmy wówczas nie usłyszeli Sofoniaszowego „biada!”.

ROZWAŻANIA ADWENTOWE 2020.12.14

PONIEDZIAŁEK III TYGODNIA ADWENTU

14.12.2020

 

„Jakim prawem to czynisz? i kto Ci dał tę władzę?”/Mt 21, 23-27/

 

ps-po8Arcykapłani i starsi ludu wątpią w Jezusa. Nie przekonuje ich to, co widzieli na własne oczy, co słyszeli i być może czego doświadczali w obecności Jezusa. Chcieli jeszcze bezpośredniego potwierdzenia: „jakim prawem to czynisz?”

 

A czy my czasami nie postępujemy jak owi arcykapłani, zadając Bogu nieustannie pytania, prosząc ciągle o znaki, wątpiąc w cuda, których jesteśmy świadkami? Trudno nas przekonać do tego, że Jezus jest posłany przez Ojca dla naszego zbawienia. Trudno przyjąć, że Bóg jest dawcą „wszystkiego” i chce naszego dobra. Trudno uwierzyć, że daje nam się cały w Eucharystii. A przecież Syn stał się człowiekiem, umarł za mnie i za Ciebie, byśmy mogli żyć.

 

Bóg nieustannie daje znaki. Adwent jest czasem, w którym powinniśmy uczyć się je odczytywać, przede wszystkim te znaki, które kierują naszą uwagę na ostateczny cel życia. Zachęcają nas one do refleksji nad tym, co w naszym życiu ma wartość i dokąd zmierzamy. Czasem zmuszają nas one do tego, by się zatrzymać w drodze. Sprowadzanie Adwentu do roli okresu zakupów poprzedzających święta spłyca jego znaczenie. Nie dajmy sobie odebrać szansy na przemianę, jaką Bóg daje nam poprzez kolejny w naszym życiu Adwent. Nie pytajmy też, „jakim prawem” Bóg „miesza się” do naszego życia, zakłócając nasz „święty spokój”, bo On jest Panem i ma do tego prawo.

IV NIEDZIELA ADWENTU 2020.12.13

3 NIEDZIELA ADWENTU - GAUDETE

13.12.2020

 

„Zawsze się radujcie, nieustannie się módlcie.” /1 Tes 5, 16-24/

 

imagesTrzecia niedziela Adwentu przeżywana jest jako niedziela gaudete, czyli radości. Nazwa ta została zaczerpnięta z Listu św. Pawła Apostoła do Filipian, który jest jednocześnie antyfoną na wejście:  Radujcie się zawsze w Panu, raz jeszcze powiadam: radujcie się! Pan jest blisko (Flp 4, 4-5). Niedziela ta, również poprzez różowy kolor szat liturgicznych, wzywa wiernych do radości z powodu przyjścia Chrystusa .

 

Tak więc powodem naszej radości nie tylko w tę niedzielę, ale w całym naszym życiu, ma być prawda o tym, że jesteśmy odkupieni, że jest Ktoś, kto nie pozostawia nas w naszych słabościach i grzechach, i przychodzi, aby odmienić nasze życie.

 

Warto zatem spojrzeć na naszą codzienność w kontekście tego, co sprawia nam radość. Czy jest to Chrystus, czy może jako za źródło radości postrzegam coś/kogoś innego? Niedziela gaudete jest właśnie doskonałą okazją do spojrzenia na siebie pod tym względem.

ROZWAŻANIA ADWENTOWE 2020.12.12

SOBOTA II TYGODNIA ADWENTU

12.12.2020

 

 

„Przygotujcie drogę Panu, prostujcie ścieżki dla Niego; wszyscy ludzie ujrzą zbawienie Boże”. /Aklamacja/

 

ps-po10Usłyszymy dzisiaj w śpiewie przed Ewangelią słowa, że wszyscy ludzie ujrzą zbawienie Boże. To wielka sprawa! Dlatego tak wielu proroków przygotowywało lud do „ujrzenia zbawienia”, zobaczenia Zbawiciela. Eliasz był takim prorokiem. On powstał jak ogień, a słowo jego płonęło jak pochodnia. Głosił z mocą przyjście Boga. Był całkowicie oddany swemu zadaniu. Podobnie Jan Chrzciciel, ostatni prorok Starego Testamentu. On bezpośrednio przygotował przyjście Mesjasza. Dla ówczesnych Żydów to on był Eliaszem – jak mówi dziś Chrystus. On zwiastował ludziom Jego przyjście. Lecz nie poznali go i postąpili z nim tak, jak chcieli.

 

Przyjąć Chrystusa, to przyjąć tych, co przychodzą w jego Imię. Zacząć żyć tym, co mówią. Każdy bowiem prorok nie głosi swojej prawdy, ale prawdę Bożą. Tak było u Eliasza, tak było u Jana Chrzciciela i tak być powinno u nas. My też się mamy stać zwiastunami Dobrej Nowiny. Na mocy sakramentu chrztu mamy uczestniczyć w prorockiej misji Chrystusa. Naszym zadaniem jest iść i głosić.

 

Czeka świat dziś na Boże Słowo. W tym Słowie jest życie. Słowa, które ja wam powiedziałem są duchem i życiem – mówi Chrystus. Aby stać się „prorokiem Bożego Słowa”, trzeba najpierw tym słowem żyć. Trzeba sprawić, by ono w nas zamieszkało, pozwolić się temu słowu w nas „rozgościć”. Dlatego tak ważne, by w Adwencie znaleźć czas na „lekturę” Pisma Świętego, przyjąć je do swego serca i rozważać jak Maryja – Patronka Adwentu.

Polecamy

Polecamy

Polecamy