„Maryja została wzięta do nieba, radują się zastępy aniołów”. /Aklamacja/

Przeżywamy w dniu dzisiejszym uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Prawdę wiary o tym, że Maryja po ziemskim życiu z ciałem i duszą została wzięta do nieba ogłosił papież Pius XII w 1950 roku. Ta proklamacja dogmatu była przypieczętowaniem starodawnej tradycji.

W Polsce ta uroczystość jest znana i obchodzona jako święto Matki Bożej Zielnej. Dlatego przynosimy dziś do świątyni bukiety ziół, kwiatów, aby dziękować Stwórcy za dar pierwszych zbiorów właśnie w dniu, w którym osiąga pełnię zbawienia Maryja – Najdojrzalszy Owoc odkupionej ludzkości.

Ofiarujmy Jej nasze serca i codzienny trud przybliżania się do Boga.

„Niech będą przepasane biodra wasze i zapalone pochodnie”. /Łk 12,32-48/

Liturgia słowa dzisiejszej niedzieli wzywa nas do czujności i ciągłej gotowości na przyjście Pana.

Powtórne przyjście Jezusa może być dla nas zaskoczeniem. Każdy z nas musi być na to spotkanie dobrze przygotowany. Przedsmakiem Uczty w Niebieskim Jeruzalem jest Ofiara Eucharystyczna, w której uczestniczymy.

Niech słowo samego Boga, które teraz przyjmiemy do naszych serc wyda błogosławione owoce teraz i w wieczności.

„Głupcze, jeszcze tej nocy zażądają twojej duszy od ciebie” / Łk 12, 13-21/

Jezus mówi dzisiaj w Ewangelii, że życie człowieka nie zależy od tego, co posiada. Nasze życie tak naprawdę zależy od Boga. 

Bo na cóż zda się wszystko, kiedy nie będziemy zwróceni do Niego?. Przecież w jednym momencie wszystko możemy stracić, nie utracimy jedynie więzi z Bogiem, naszym Stwórcą i Panem, kiedy będziemy się do niego uciekać.  

Niech słowo Pana kieruje nasze oczy wiary na to co jest wieczne.

„Proście, a będzie wam dane; szukajcie, a znajdziecie; kołaczcie, a otworzą wam”. /Łk 11,1-13/

Proście, szukajcie i kołaczcie - tak, wiemy, ze tak powinniśmy robić. Ale kiedy nic się nie zmienia w naszym życiu, to trudno czekać, a cierpliwość się wyczerpuje.

Tymczasem Jezusa zapewnia nas, że  „kto prosi, otrzymuje, kto szuka, znajduje; a kołaczącemu otworzą”. Uczy nas też, żeby modląc się, zwracać się do Boga: „Ojcze”.

Ojciec nie pozostanie przecież obojętny na wołanie swoich dzieci, tym bardziej, kiedy proszą o Ducha Świętego.