„Czy jednak Syn Człowieczy znajdzie wiarę na ziemi, gdy przyjdzie?”. / Łk 18, 1-8/

W homilii inaugurującej pontyfikat papież Leon XIV przypomniał, że jesteśmy Kościołem misyjnym, który „otwiera ramiona na świat, który głosi Słowo […] i który staje się zaczynem zgody dla ludzkości”.

Dzisiejszy Światowy Dzień Misyjny jest okazją, abyśmy przypomnieli sobie, jak wiele zależy od nas, ludzi zakorzenionych w Chrystusie, którzy wśród mroków świata zranionego wojną, przemocą i niesprawiedliwością mogą być zwiastunami niezawodnej nadziei.

Tylko dzięki zaangażowaniu całego Kościoła w misję nadziei świat pogrążony w ciemnościach może stać się prawdziwym królestwem Boga i Jego sprawiedliwości!

„Zawsze za wszystko dziękujcie.”. Aklamacja/

Dzisiejsza niedziela obchodzona jest w Kościele katolickim w Polsce jako Dzień Papieski.

Jako katolicy i szczególnie jako Polacy chcemy pamiętać o łasce Pana Boga, który jednego z naszych rodaków – św. Jana Pawła II – wyniósł najpierw do godności następcy św. Piotra, a następnie na ołtarze jako świętego orędownika dla nas wszystkich.

Przyzywając wstawiennictwa św. Jana Pawła II, otwórzmy serca na Boże działanie w tej Eucharystii.

„Przymnóż nam wiary”. /Łk 17, 5-10/

Pewno nie jest nam obce wołanie z dzisiejszego pierwszego czytania: „Dokądże, Panie, wzywać Cię będę, a Ty nie wysłuchujesz?”.

Może się zniechęcamy, obrażamy na Pana Boga, ze nie wypełnia natychmiast naszych prób i żądań. A przecież jesteśmy sługami nieużytecznymi, którym niekiedy brak wiary w dobroć Boga.

Apostołowie proszą Jezusa o przymnożenie wiary. Niech to będzie i nasza modlitwa, kiedy się gromadzimy przed ołtarzem Pana.

„Umarł żebrak i aniołowie zanieśli go na łono Abrahama”.  /Łk 16, 19-31/

Chrześcijanin nie może nikim gardzić, ale wezwany jest przez Chrystusa do służby swym bliźnim, zwłaszcza tym, którzy są w potrzebie duchowej i materialnej.

Ta dzisiejsza Eucharystia ma nam uprzytomnić wezwanie Chrystusa, udzielić siły do służby dla braci i okazać, że dobra materialne mogą nam przysłonić Boga, ale również mogą stać się dla nas drogą do życia wiecznego.

Wielokrotnie popełniamy grzechy, gardzimy swymi bliźnimi, bardziej cenimy dobra materialne niż Boga, dlatego przeprośmy Pana Boga za nasze grzechy i prośmy, by Pan przemienił nasze serca.