„Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię.” /Mt 11, 25-30/

Słowa dzisiejszej ewangelii brzmią ze wszech miar szczególnie w czasie, gdy wielu spośród nas może korzystać z wakacyjnego odpoczynku. Brzmią one szczególnie po trudach ostatnich dni, pamiętanych jeszcze przez nas, trudach i lękach ostatnich miesięcy.

Jezus nieustannie zaprasza każdego z nas: „przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię” (Mt 11,28). Zaraz jednak dalej Jezus mówi nam: „weźcie na siebie moje jarzmo i uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokornego serca” (Mt 11,29).

Każdy z nas winien być cichy i pokorny, każdy z nas z prawdziwą pokorą powinien patrzeć na siebie. Tak bowiem czynił nasz Mistrz – On, który jest naszą drogą, prawdą i życiem. On, który jest naszym wzorem.

„Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie więcej aniżeli ci?” /J 21, 15-19/

Kościół wspomina dwóch wielkich mężów wiary w jednej uroczystości liturgicznej – Świętych Apostołów Piotra i Pawła. Pierwszego papieża i Apostoła Narodów, jak zwykło się o nich mówić.

Piotr był skromnym rybakiem z Galilei, Paweł natomiast prześladowcą pierwszej wspólnoty Kościoła. Pan Bóg powołał obu i wyznaczył im nowe zadanie: głosić Ewangelię, dobrą nowinę o zbawieniu całemu światu.

Przywołując w dniu dzisiejszym ich wstawiennictwa, módlmy się za Kościół, aby trwał mocno w Chrystusie, i za Piotra naszych czasów, aby umacniał braci w prawdziwej wierze.

„Kto nie bierze swego krzyża, a idzie za Mną, nie jest Mnie godzien”.  /Mt 10, 37-42/

Niedziela, dzień Pański, pierwszy i święty dzień tygodnia. Gromadzimy się wokół Chrystusowego ołtarza na sprawowaniu tajemnic wiary.

Dziś Pan Jezus powie do każdego z nas: „Jeśli chcesz iść za mną, weź swój krzyż, jeśli chcesz mnie naśladować, weź swój krzyż”. Jezusowe wezwanie jest wymagające. Na tej drodze nie jesteśmy jednak sami, bo jest z nami nasz Pan.

Dziś ponownie zaprasza każdego z nas, abyśmy wsłuchali się w Jego słowo i nakarmili Jego Ciałem w Najświętszej Eucharystii. Uczestnicząc w liturgii, otwórzmy się na łaski Pana. Powierzajmy, dobremu Ojcu dzieci, młodzież i wszystkich rozpoczynających czas wakacji i urlopów.

Lipiec i sierpień to czas letniego wypoczynku po całorocznej pracy. Odpoczynek potrzebny jest każdemu człowiekowi. Ewangelia podaje, że Pan Jezus widząc zmęczonych i utrudzonych apostołów zachęcił ich do odpoczynku. Powiedział do nich: „ Pójdźcie wy sami osobno na miejsce pustynne i wypocznijcie nieco” (Mk 6,31).

Zaproszenie apostołów do wypoczynku to piękny przejaw troski ze strony Jezusa o utrudzonych uczniów. Polecenie Chrystusa: odpocznijcie nieco zapewne znaczyło zaprzestańcie teraz swej aktywności, dajcie wytchnienie ciału, abyście mogli nabrać sił do dalszego działania. Odpoczynek jest po to, aby móc zregenerować swoje siły fizyczne i duchowe i aby ze świeżym zapałem podejmować nowe zadania.

Chrześcijanin powinien zawsze wypoczywać razem z Panem Bogiem, bowiem od Niego nie ma wakacji. Trzeba w czasie wakacyjnego wypoczynku pamiętać o codziennej rozmowie z Bogiem, o niedzielnym i świątecznym spotkaniu z Bogiem na Mszy św., o dawaniu dobrego chrześcijańskiego świadectwa. Wszystkim życzymy, a zwłaszcza dzieciom i młodzieży pogodnego, dobrego a przede wszystkim bezpiecznego wypoczynku.