„Boże mój, Boże, czemuś mnie opuścił?” /Psalm/

W dzisiejszą niedzielę Palmową, która jest pamiątką triumfalnego wjazdu Pana Jezusa do Jerozolimy, rozpoczynamy Wielki Tydzień – najważniejszy w roku czas dla chrześcijan.

Kulminacyjnym momentem tego tygodnia będzie Triduum Paschalne, czyli trzy święte dni męki, śmierci i chwalebnego Zmartwychwstania Jezusa. 

Niech te wyjątkowe dni w roku, będą dla nas dniami szczególnego przeżywania Misterium Paschalnego. A jego wyrazem niech będzie nasz liczny udział w Liturgii Wielkiego Tygodnia i czuwanie przy Chrystusie.

Program Triduum Paschalnego i adoracji parafialnej jest umieszczony pod ogłoszeniami duszpasterskimi.

„Niewiasto, nikt cię nie potępił? I Ja ciebie nie potępiam. Idź, a od tej chwili już nie grzesz. /J 8,1-11/

I Ja ciebie nie potępiam. Usłyszała kobieta z dzisiejszej Ewangelii najpiękniejsze zdanie świata. Zdanie, które przywróciło jej życie, które sprawiło, że grzech został jej odpuszczony. Mogła wrócić do domu i zacząć nowe życie.

Jezus nigdy nie potępia. On zawsze okazuje miłosierdzie. Takie jest miłosierdzie, bo taki jest Bóg – bogaty w przebaczanie. Trzeba tylko chcieć przyjść do Niego, uznać swoją grzeszność.

Nikt z nas nie jest bez grzechu. Wszyscy potrzebujemy miłosierdzia. A na grzech nie ma innego lekarstwa jak Miłosierdzie Boże.

„Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Bogu i względem ciebie”. /Łk 15,1-3.11-32/

„ W imię Chrystusa prosimy: pojednajcie się z Bogiem” -  woła dzisiaj do nas św. Paweł.

Pojednać się z Bogiem to wyznać swoje grzechy w sakramencie spowiedzi. Pojednać się z Bogiem to także przyjąć Boże przebaczenie. Miłosierny Bóg Ojciec wypatruje naszego powrotu. Nie czyni wyrzutów, przyjmuje skruszone dziecko. Bierze w ramiona. To się dokonuje także podczas Eucharystii.

To od naszej duchowej postawy zależy, na ile pojednamy się z Bogiem. On na nas czeka, wybiega naprzeciw.

„Lecz jeśli się nie nawrócicie, wszyscy tak samo zginiecie”. /Łk 13,1-9/

W dzisiejszej Ewangelii Jezus kolejny raz wzywa nas do nawrócenia. W przypowieści o nieurodzajnej fidze przypomina, że nadejdzie chwila zbierania owoców w naszym życiu. Można, jak to ewangeliczne drzewo, żyć tylko da siebie.

Jednak nadejdzie czas, gdy Pan upomni się o owoc naszych dni. Dobro zostanie nagrodzone, lecz za uczynione zło, którego nie żałowaliśmy, spotka nas surowa kara. Gospodarz na prośbę ogrodnika dał drzewu figowemu czas, by wydało owoc.

Okres Wielkiego Postu to czas szczególny, dany nam na to, abyśmy się opamiętali i nawrócili. To od nas zależy, jak go wykorzystamy. Nie zmarnujmy tej szansy, którą daje nam Pan.