„Jedli wszyscy do syta, a pozostałych ułomków zebrano jeszcze siedem pełnych koszów”. /Mt 15, 37/

Zaproszenie na górę, na osobiste spotkanie z Panem, na „ucztę”, która jest przedsmakiem nieba, kierowane jest do każdego z nas. 

Przychodząc na Mszę Świętą, dostępujemy udziału w „uczcie”, którą zapowiadał prorok Izajasz, i uczestniczymy w „łamaniu chleba” niczym tłumy zebrane wokół Jezusa nad Jeziorem Galilejskim. 

Pan Bóg przygotowuje dla nas ucztę każdego dnia i każdego dnia zaprasza nas na spotkanie z sobą, spotkanie w szczególnej bliskości, której – gdy podchodzimy do niego z odpowiednią wiarą i należytym przygotowaniem – możemy doświadczać niemal dotykalnie. Przygotuj, Panie, nasze serca, abyśmy byli godni wziąć udział w uczcie wiecznego życia i mogli otrzymać pokarm niebieski z rąk Jezusa Chrystusa, gdy przyjdzie w chwale (por. Kolekta).

„Szczęśliwe oczy, które widzą to, co wy widzicie”. /Łk 10, 23-24/

Wielu proroków faktycznie pragnęło zobaczyć Boga na własne oczy, chciało spotkać się z Nim twarzą w twarz. Wiemy z lektury Pisma Świętego, że udało się to nielicznym. Nie było wszystkim dane ujrzeć tego, co my możemy oglądać.

Spotkanie z Bogiem przychodzącym do nas w Eucharystii jest spotkaniem z kochającym Ojcem, jest spotkaniem z Jezusem Chrystusem oddającym na ołtarzu swoje życie za nas. Możemy na własne oczy zobaczyć Boga, który pragnie ofiarować się nam w niewielkim kawałku białego chleba.

Świadomi tego, jak wielkiej łaski dostępujemy, przystępując do ołtarza Pańskiego, obyśmy jak najczęściej chcieli doświadczać Jego obecności w sakramencie Eucharystii.

„Panie, nie jestem godzien, abyś wszedł pod dach mój”. /Mt 8, 8/.

Słowa wypowiedziane przez setnika z dzisiejszej Ewangelii z pewnością są nam dobrze znane, a nawet bliskie, bo przecież każdej niedzieli – a może nawet i każdego dnia – wypowiadamy je w nieco zmienionej formie, podczas Mszy św. tuż przed przyjęciem Ciała Chrystusa. 

Może czynimy to czasami trochę mechanicznie – wtórując po prostu tłumowi, który nas otacza, i nie zastanawiamy się nad ich znaczeniem. A przecież są one dowodem, świadectwem naszej wiary. Gdy podczas Eucharystii wypowiadamy frazę setnika, wyrażamy naszą niegodność wobec wyjątkowego daru Ciała i Krwi Chrystusa, które przyjmujemy. 

Oby nasze serca na to spotkanie z Chrystusem w Eucharystii były zawsze przygotowane, aby gdy przyjdzie i zapuka do naszych drzwi, zastał nas czuwających na modlitwie i z radością głoszących Jego chwałę.

W należytym przeżyciu czasu Adwentu i przygotowaniu do Świąt Bożego Narodzenia pomagają nam „Roraty”. Nazwa „Roraty” pochodzi od pieśni na wejście rozpoczynającej się od słów "Rorate caeli desuper" – "Spuśćcie rosę niebiosa".

Uczestnictwo w Roratach jest piękną postawą czuwania i oczekiwania razem z Maryją na nadejście Zbawiciela w tajemnicy Bożego Narodzenia. To Ona razem z Kościołem czeka na przyjście chwalebnego, uwielbionego Chrystusa, a królując w niebie razem z Nim, wspiera Kościół w jego oczekiwaniu na ostateczny Dzień Pański.

W naszej parafii Msze św. roratnie będą odprawiane od poniedziałku do piątku o godz. 17:00, natomiast w sobotę o godz. 7:00 rano. Zapraszamy wszystkich do licznego w nich uczestnictwa i podtrzymywania tej pięknej adwentowej tradycji, zwłaszcza dzieci, młodzież przygotowującą się do Sakramentu bierzmowania, Liturgiczną Służbę Ołtarza oraz Dziewczęcą Służbę Maryjną.