„Panie nie poczytaj im tego grzechu…”/ Dz 7,60/

Kościół zaraz po Bożym Narodzeniu stawia nam dzisiaj za przykład do naśladowania św. Szczepana, diakona i pierwszego męczennika.

Dla św. Szczepana największą wartością było to, aby do końca być wiernym Prawdzie. Tę Prawdę odnalazł w osobie Jezusa Chrystusa. Można powiedzieć, bardzo dobrze wiedział, po co żyje i dla kogo umiera. Za swoją wierność Chrystusowi spotkała go największa zapłata: śmierć.

Trzeba więc jasno uświadomić sobie, że ten, kto konsekwentnie idzie za Jezusem, musi liczyć się z koniecznością zapłacenia za wiarę, za miłość. Wzorem św. Szczepana odważnie i z mocą każdego dnia dawajmy świadectwo o Jezusie,  nasze życie niech świadczy o wyznawanej wierze.

„Ziemia ujrzała swego Zbawiciela.” /Psalm /

Na różne sposoby przemawiał Bóg do ludzi w ciągu wieków. Ostatecznie przemówił przez swojego Syna Jezusa Chrystusa, który przyszedł  na świat dać nam życie wieczne.

Uroczystość Bożego Narodzenia uświadamia nam, że Jezus jest z nami, że stał się jednym z nas. Przyszedł, by zbawić swój lud od grzechów. My przyszliśmy, by jak pasterze znaleźć Dziecię, Maryję i Józefa.

Z wiarą dziękujmy Bogu Ojcu za obecność Jego Syna wśród nas i pokorą przyjmijmy do naszych serc dar Wcielonego Słowa.

„Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z Tobą”. /Łk 1,26-38/

W ostatnią niedzielę Adwentu, liturgia przypomina nam o nawiedzeniu przez Maryję swej krewnej Elżbiety. Maryja jest już w stanie błogosławionym i spieszy z pomocą Elżbiecie, która też cieszy się swoim macierzyństwem.

W tych ostatnich dniach Adwentu, Maryja daje nam piękny przykład, że w każdej sytuacji, nawet trudnej dla siebie, należy pamiętać o innych, bardziej potrzebujących.

Pan jest już z bardzo blisko. Otwórzmy hojnie swe serca na Niego i na swego bliźniego.