„Ujrzeliśmy bowiem Jego gwiazdę na Wschodzie i przybyliśmy oddać Mu pokłon”. /Mt 2, 1-12/

Zajaśniało nad ludzkością światło Chrystusa. To On, Bóg, objawił się jako człowiek, by przynieść zbawienie wszystkim narodom. To On, Bóg — Człowiek objawia się nam w tej Eucharystii, aby i nas przeprowadzić ze śmierci do życia, z ciemności do światła, z niewoli do wolności.

Uznajmy w Nim naszego Pana, jak uznali Go Mędrcy ze Wschodu, składając Mu dary jako Królowi, Kapłanowi i Bratu każdego człowieka.

Upadnijmy, jak trzej mędrcy, na twarz i złóżmy Mu pokłon. I ofiarujmy swe dary: złoto naszych serc, kadzidło naszych słów i czynów, mirrę naszych cierpień i udręk codzienności.