„ Gorliwość o dom Twój pożera mnie”. /J 2,13-25/

Scena oczyszczenia świątyni i gniew Jezusa mają szczególną wymowę. Dotyczy bowiem nas samych. Zdajemy sobie sprawę z tego, że tym, co zmienia świątynię naszych serc w „ jaskinię zbójców” jest grzech.

Czas Wielkiego Postu jest takim czasem sposobnym na oczyszczenie świątyni serca i przywrócenie pierwotnego porządku w zasadach, wartościach i postawach. To również czas, aby postawić sobie pytania i szczerze na nie odpowiedzieć: czy w moim życiu Bóg jest na pierwszym miejscu? Czy moja wiara i Krzyż Chrystusa jest dla mnie chlubą i drogowskazem?

Za nasz upór i brak wiary, przepraszajmy dobrego Boga.

„To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie”/ Mk 9, 2-1./

W dzisiejszą II niedzielę Wielkiego Postu Kościół chce także i nas jakby wyprowadzić na Górę Przemienienia, abyśmy inaczej spojrzeli na świat, na problemy, na drugiego człowieka; spojrzeli jakby z góry, z punktu widzenia Boga w świetle blasku jaśniejącego Chrystusa.

Bóg pragnie, abyśmy dostrzegli Jego obecność w tym wszystkim, co się wokół nas dzieje. Pragnie, abyśmy usłyszeli i zapamiętali na zawsze, że Chrystus to umiłowany Syn Boży, którego winniśmy słuchać… „To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie”.

Uczestnicząc w Eucharystii i prośmy Chrystusa, byśmy żyjąc w świecie, zawsze wpatrywali się w Jego jaśniejące oblicze.

„Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię”. /Mk 1,12-15/

Rozpoczęliśmy po raz kolejny w naszym życiu okres Wielkiego Postu. Dzisiaj usłyszymy wezwanie : „ Nawracajcie się i  wierzcie w Ewangelię”. Jest ono skierowane do każdego i każdej z nas.

Czas Wielkiego Postu jest nam dany, abyśmy przez pokutę, dzieła miłosierdzia i podejmowany post mogli jeszcze bardziej przybliżyć się do Jezusa i doświadczyć Jego obecności w naszym życiu.

W tym duchu przeżyjmy każdy dzień tego świętego czasu - Bożego nad nami zmiłowania.

„Oto teraz czas upragniony, oto teraz dzień zbawienia". /2 Kor 5,20-6,3/

Wraz z całym Kościołem rozpoczynamy okres wielkopostnej pokuty.

W Środę Popielcową stajemy wszyscy jako grzesznicy, którzy potrzebują Bożego miłosierdzia, przebaczenia i oczyszczenia. Przez czterdzieści dni będziemy przygotowywać nasze serca na wielkie święta Zmartwychwstania Chrystusa, poprzez czyny miłości, modlitwę i post czynione w szczerości serca i z głęboką wiarą.

Niech Bóg oczyści nasze serca i pozwoli wam przeżyć radość powrotu do domu Ojca, radość zmartwychwstania z grzechów, radość pokonania słabości.